dinsdag 14 maart 2017

Fibromyalgie...Wat? Een Chronisch pijn syndroom

De afgelopen maanden heb ik veel gelezen over Fibromyalgie. Nog elke dag ben ik in strijd, zelf kan ik het maar lastig accepteren. Het dagelijks leven is niet altijd alleen maar zonneschijn, ook horen daar de mindere momenten bij. Er zijn een aantal zaken die niet vanzelfsprekend voor mij zijn. Zoals mijn concentratie, energie, kracht, pijnvrij, zicht en meer… 

Maanden lang schreef ik alle klachten weg op mijn eerdere opties in Oktober 2015.  Maar na anderhalf jaar zeiden de artsen ook dat de klachten minder zouden moeten zijn, dit was helaas niet het geval. Verschillende arts bezoeken en onderzoeken om te kijken waar mijn pijnklachten en voornamelijk de vermoeidheid vandaan kwamen. Uiteindelijk kwam de diagnose Fibromyalgie.

Concentratie… De afgelopen maanden kreeg ik steeds vaker te maken met mijn slechte concentratie. Eerst dacht ik dat dit voornamelijk goed ging in de ochtend uren als ik net wakker was. Maar helaas bleek dit uiteindelijk niet het geval. Om mijzelf echt te kunnen concentreren op bepaalde zaken, moeten er zo min mogelijk prikkels om mij heen zijn (lees: rustige omgeving). Soms zijn er momenten dat ik met iemand in gesprek ben en dat ik het opeens volledig kwijt ben, waar we het over hadden. Als de pijn en de vermoeidheid toeslaan, is dit nog meer aanwezig. Waar ik vroeger honderd dingen tegelijk kon doen, ben ik nu soms blij als ik drie taken op een dag gedaan krijg wat erg lastig is voor een perfectionist als ik.

Energie… Eigenlijk hoort energie op 1 te staan. Want dit is het minst vanzelfsprekend geworden. Het gebeurd helaas vaak dat ik net zo moe opsta als dat ik de avond daarvoor naar bed ben gegaan. Doordat ik zo een perfectionist ben, kan ik hier maar lastig mee omgaan. Om het simpele feit dat ik vind dat er bepaalde taken op een dag hoe dan ook moeten gebeuren, maar soms heb ik daar gewoon de energie niet voor. Hierdoor dan verdrietig en aan het mopperen op alles en iedereen, maar voornamelijk op mijzelf. Dit terwijl ik er zelf ook helemaal niets aan kan doen, als ik het voor het kiezen had verdween de Fibromyalgie weer snel uit mijn leven. Mijn parttime werk vraagt veel energie van mij, waardoor ik op werkdagen echt alleen eenvoudige activiteiten kan plannen om een beetje energie te besparen. Pijn klachten kun je vaak mee leren omgaan of op bepaalde manieren bewegen zodat je minder last ervaart. Bij energie is dit helaas niet het geval, behalve minder doen. Maar goed het dagelijks leven blijft ook doorgaan…

Kracht… Vroeger kreeg ik vaak van mensen te horen dat ik wat zachter moest doen. Krachttraining in de sportschool het kon mij niet zwaar genoeg zijn. Altijd maar een tandje meer en meer… Maar de kracht lijkt soms wel compleet verdwenen. Een fles drinken open maken, als iemand anders hem heeft dichtgedraaid. Of een simpel potje groente open maken, zijn momenteel al een opgave. Al moet ik zeggen de potjes groente van Hak…. Ideaal, 1 2 open potjes… !! Sporten is een lastige opgave met zo weinig energie. Sinds kort heb ik nu een hometrainer in de woonkamer staan, waardoor ik kan zeggen dat ik 10 minuten ga fietsen. Er zullen mensen denken 10 minuten wat heb je daar aan, maar het is nog altijd meer als wat ik de afgelopen maanden heb uitgevoerd. Mijn kracht afname heb ik ook de eerste maanden weggeschreven op mijn afvalproces na de operatie. Dat mijn spiermassa erg afnam, waardoor ik minder kracht zou hebben. Nu blijkt dat ook niet de oorzaak te zijn geweest, het kan natuurlijk wel ermee samen hangen dus probeer zoveel mogelijk te doen. Maar het lichaam herstelt maar langzaam van alle dagelijkse dingen, hierdoor raak je in een vicieuze cirkel.

Pijnvrij… Dit is niet vanzelfsprekend bij Fibromyalgie. Altijd heb ik wel pijntjes in het lichaam. Maar het is erg wisselend per dag, wat zeg ik per dag eigenlijk per uur. Ik kan ’s ochtends opstaan en denken Yeah!! Voelt redelijk, maar een uur later kan dit alweer helemaal veranderd zijn. Voor mijzelf kan ik hierin nog geen structuur vinden of het ergens mee te maken heeft. Voeding inname, welke activiteiten en dergelijke. Voor de Fibromyalgie slik ik geen medicatie, behalve de medicatie welke ik al moest slikken vanwege mijn maag operatie… Extra vitamine pillen en calcium tabletten met vitamine D. Een tijd lang heb ik dagelijks de maximale hoeveelheid paracetamol geslikt, maar dit is natuurlijk niet de bedoeling. Het is daarbij een aanslag op je lichaam, maar op aanraden van de arts was om hiermee te stoppen. Al snel bleek dat de paracetamol helemaal geen verlichting gaf in de pijn. Je hoort verhalen over medicatie en dergelijke, alleen dit zijn vaak anti depressief medicatie.
Wat ik vooral merk is dat ik moet leren accepteren dat ik Fibromyalgie heb en niet elke dag opnieuw mijn grenzen moet opzoeken.

Zicht… Sinds kort heb ik een bril, omdat ik vaak en veel hoofdpijn had door het teveel moeten focussen. Nu weet ik dat dit ook het geval was zonder Fibromyalgie. De ogen worden ook aangestuurd door spieren, net als de rest van mijn lichaam worden de spieren naarmate de dag steeds meer vermoeid, waardoor mijn zicht in de loop van de dag ook minder word. Voornamelijk met lezen en achter de computer/tablet heb ik veel baat bij het dragen van mijn bril. Ik zie nu pas het verschil van voorheen en nu. Mijn zicht beperkt met net in mijn dagelijks leven, maar het is zeker wel iets om rekening mee te blijven houden. Bijvoorbeeld bij het auto rijden kost het zeker in de avond of vroeg in de ochtend meer energie. Dit vanwege het zicht in combinatie met mijn concentratie.


Maar goed, dit alles speelt in mijn leven met Fibromyalgie. Ik zit nog heel erg in het proces van acceptatie. Soms kan ik het maar moeilijk verkroppen, waarom ik…Waarom?! Uiteindelijk zal het vast ook een plek gaan krijgen, net als veel andere dingen in het leven maar dit heeft tijd nodig.

Op een aantal blogs kwam ik een mooie afsluiter tegen:
I may have Fibromyalgie, but Fibromyalgie doesn’t have me !!

Lieve groetjes, Deborah 

maandag 13 maart 2017

Gewichtsconsulente in opleiding

Een aantal zullen het vast al gehoord of gelezen hebben. De opleiding gewichtsconsulente is weer van start gegaan, of beter gezegd... Ik ben weer verder gegaan met mijn studie.

In oktober 2015 ben ik geopereerd, sindsdien heb ik een Gastric Sleeve. Vele kilo's kwijtgeraakt, maar nu in gevecht met de laatste 25 kilo die ik er graag nog af zou zien.
De afgelopen maanden heb ik vaak gegild dat het afvallen allemaal vanzelf ging door de maagverkleining. Iedereen gaf toen al aan je hebt dit zelf gedaan met een beetje hulp. Vandaag de dag kan ik inderdaad zeggen dat ik het zelf moet doen. De Gastric Sleeve is maar een hulpmaatje, maar uiteindelijk moet je natuurlijk zelf gaan bewegen en op je voeding letten. Het allerbelangrijkste bij het verliezen van gewicht en een gezond leven/lichaam.

Daarom de opleiding weer opgepakt, ik zal de komende tijd mijn weg met jullie delen. Maar natuurlijk ook de nodige informatie, tips, trics en recepten.

Groetjes, Deborah